మైదానం 2

By | August 8, 2022
telugu kathalu navalalu sahithi మైదానం 2 ఇంక భోజనం భోజనమంటే, ఒకరికెదురుగా ఒకరం కూచునీ, ఒకరి నొకరం కళ్ళతో తాగెయ్యడమన్నమాట. మెతుకులమీద బతికామా, ఆనందంమీద కాని....రుషులు వాయుభక్షణ చేసి జీవించినట్టు! మొదట్లో నేనే వేరే తినేదాన్ని. కాని తన యెంగిలి మూతితో నన్ను ముద్దు పెట్టుకుంటూ వుంటే,ఏం లాభం మడిగా వేరే మూకుట్లో తిని? నాకు చేతకాలేదు' వేశ్యల ఎంగిలి రుచులు చవిచూసి కూడా కులం నిలుపుకునే నేర్పరితనం మీ శ్రోతీయులకి మాత్రమే చాతనవును. ఏం తిన్నానో, యెలా తిన్నానో ఆ భోజనం యెలా సయించిందో నాకు జ్ఞాపకం లేదు; అర్థంకాదు. ఈనాడు మళ్ళీ మా ఆయన యింట్లో నేను వుండడమే తటస్థిస్తే మళ్ళీ నెయ్యీ, పప్పూ, పులుసూ వుంటేగాని ముద్ద దిగదు. కాని అమీర్ చూపుల కలవరంలో నా మనసు నిండి, అతని పెదవుల రుచి నా నోటిని కరిగిస్తూ వుంటే ఏం తింటున్నానో స్ఫురణకి వస్తుందా? మధ్యాహ్నమంతా గొంగళి వేసుకుని చింతచెట్టు కింద పడుకుంటాము. మన దొడ్లల్లో చింతచెట్లున్నాయి. కాని చింత చిగురుకీ కాయలకీ తప్ప యెన్నడన్నా వాటివంక చూస్తామా? ధైర్యముంటే, యింటికి వెళ్ళగానే, నువ్వు మధ్యాహ్నం దానికింద గొంగళి వేసుకొని వెల్లకిలా పడుకుని ఆకాశంవంక చూడు. ఆ సన్నని ఆకులు కట్టే ఆకుపచ్చ అద్దాల మెడలోంచి ఆకాశ నీలపు నిగ్గుల కప్పులమీద తెల్లమేఘాలు తేలిపోతూ వుంటే....కాని లాభంలేదు. ఆ అందం కనబడ్డానికీ, కారణంలేని ఆ ఆనందం గుండెల్లో పొంగి, ఆ రంగుల బాధని స్ఫురింప జెయ్యడానికీ, అమీర్ చెయ్యి నీ నడుంమీద వుండాలి! నీ వేళ్ళు అతని మెత్తని జుట్టులో ఆడుకుంటూ వుండాలి. కాంతి పల్చని ఆకుల్లో పడితే పెద్ద మందిరాల్లో కిటికీల్లోనుంచీ, తలుపుల్లో నుంచీ లోపలికి పాకి, తివాసీలు, అద్దాలు, పటాల మీదనించి, అందాన్ని పొందే విచిత్రమైన మెత్తనికాంతి వుంటుందే, అలా కనపడేది ఆ చెట్ల కొమ్మల మధ్య వెలుతురు ఒక్కటే. తమాషా రంగుల పిట్టలు వచ్చి కూచుని,

ఉచితంగా చదవగలిగిన భాగం పూర్తయినది. పూర్తి కథను చదవడానికి ప్యాకేజీ తీసుకోండి

కథను కొనుగోలు చేయండి

 
You must be logged in to view the content.

Leave a Reply

Your email address will not be published.